اولین ماشین

negar

مظفرالدين شاه با علاقهی فطري که نسبت به اشياء عجيب داشت، اولين کسي بود که اتومبيل را به ايران آورد. وي در طي سه سفري که به فرنگ کرد، از اين کالسکه هاي آتشين، خوشش آمد. کالسکه اي که بدون اسب با سروصداي فراوان حرکت مي کرد و با سرعت قدم زدن آدمي جلو مي رفت.

اولين کالسکه ی آتشين يا اتومبيل از نوع بخار بود. با ديگي از آب و آتشخانه اي زير آن و کلي دردسر که بر آن متصور مي شد. اين اتومبيل بسيار غير کارآمد و تفنني به حساب مي آمد. ولي مظفرالدين شاه اهل تفنن بود. پس، آن را با هزار زحمت به ايران آورد.

اشراف و درباريان هم به تأسي از شاه، به دنبال کالسکه آتشي آمدند و تهران جولانگاه اين وسيله ی عجيب و نو ظهور شد.

کالسکه خانه هاي خيابان چراغ گاز [چراغ برق بعدي]، تبديل به گاراژخانه شد. اسب ها با چشمان درشت و سياه شان با حسرت به اين آهن هاي پر سر و صدا نگاه مي کردند. شوفرها يا رانندگان که به جاي سورچيان پشت اين کوه آهن مي
نشستند، به ديگران فخر مي فروختند و پشت چشم نازک مي کردند. شرکت هاي خارجي نيز که علاقه ی ايرانيان را به اين وسيله ی نقليه ديدند، شروع به افتتاح کمپاني هاي خود و وارد کردن انبوهي از اتومبيل ها کردند. کمپاني فورد، بيوک، دوج، هودسن، پونتياک، رنو، ريو، گراهام، جمس و... و ده ها شرکت و کمپاني ديگر مثل قارچ در خيابان چراغ برق رویيدند. حالا همه به دنبال ماشين بودند. قيمت ها هم در نوع خود جالب بود. ماشين هاي سواري بين سيصد تا سيصد و پنجاه تومان بود که در نوع خود پول هنگفتي به حساب مي آمد.

تا سال ها پس از ظهور اين وسيله ی آتشين هنوز مردم بسياري با همان وسايل قديمي همچون اسب و قاطر و کالسکه و گاري جا به جا مي شدند. ترس عده اي از اتومبيل، تا آن حد بود که حتي از صدايش فرار کرده، کنار و گوشه
اي مخفي مي شدند و دسته ی ديگري جرأت سوار شدنش را نمي کردند و جماعتي آن را مَرکب شيطان تصور مي کردند که راکبش را به سوي جهنم مي برد و تصور مي کردند با سوار شدن درآن مرتکب گناه کبيره مي شوند. سوارشوندگان نيز که بسياري در آن دچار سرگيجه و تهوع و حال به هم خوردگي شده با يک نشستن در آن، براي هميشه از آن توبه مي
کردند.

با آمدن اتومبيل، مشکلات آن هم وارد کشور شد. سروصدا، دود و آلودگي و از همه مهم تر، تصادف هاي سنگين که گاه منجر به جرح و مرگ مي شد. قوانين هم که ناقص بود و به عَهد کالسکه و گاري مربوط مي شد. تا قوانين جديد وضع شود، بسياري هلاک شدند. نبود خيابان هاي صاف و هموار و عدم رعايت حق تقدم در سر چهارراه ها و در خيابان
ها که بايد به آن کوچه گفت، عامل اصلي اين مشکلات بود.

ayasoogeen

فقط اینو بدون که من اعصاب ندارم...

ayasoogeen

فقط اینو بدون که من اعصاب ندارم...

negar

منظور؟؟؟؟